Halbtrocken

Hij neemt een fles wijn voor me mee uit een Duitse supermarkt. Rood. Ik hou van wit. Deze is heel lekker zegt hij. Hij kent deze wijn. Echt iets voor mij. ’s Avonds maakt hij de fles open. ‘Verdomme, het is rood! Dat verwacht je toch niet?!’

Ik ben geen kenner, maar ik had het zonder meer verwacht. De fles is groen. Om de hals zit rood plastic. Het etiket is zwart met gouden en rode letters. De vloeistof in de fles is donker.  Niets hiervan doet me denken aan witte wijn.

‘Halbtrocken!’ Hij houdt de fles in de lucht. ‘Dan verwacht je toch wit!’ En inderdaad: Onder het etiket staat op een smal rood strookje ‘Spatburgunder halbtrocken’, in piepkleine letters, maar blijkbaar is het mogelijk dat, als je daar op focust, je de fles, de kleur en de wijn zelf over het hoofd ziet omdat je hersens een onverbrekelijke verbinding leggen: Halfdroog en Wit.

Al met al blijkt spatburgunder een lekker wijntje te zijn. Rood. Dat wel.

Share your thoughts