Het driezitsbank paradijs

Mijn etage heeft ALLES. Behalve een bank. Oké. Ik HEB iets om op te zitten, maar dat kan je nauwelijks een bank noemen. Doorgezakt. Vol vlekken en bedolven onder kleden en kussens. Bovendien kan ik op de Klippan niet languit liggen. En soms wil ik dat HEEL GRAAG! Kortom: een nieuwe bank is echt wat ik nodig heb. Vaak kijk ik op internet en het is nooit wat ik zoek: Te groot. Te log. Te donker. Zonder armleuningen. Te modern. Te klassiek. Te duur. Hoe meer banken ik zie, des te meer gaat mijn eigen bank me tegen staan. Het kan ook eigenlijk niet meer. Toen ik hem kocht, jaren geleden, was ie al tweedehands. De kleden en kussens staan weliswaar schattig als je ze leuk stylet, maar dat doe ik natuurlijk niet, dus meestal is het een rommelige, aftandse bende. Dit moet echt anders!

En dan, ineens kom ik hem tegen: DE IDEALE BANK!!! Lang genoeg om op te liggen. Pootjes van de grond. Niet te klassiek. Niet te modern. En te bestellen in een patchwork-uitvoering waarvoor je zelf de stoffen uit kunt kiezen. Ik weet ’t direct:  Die wordt ‘m! Samen met mijn vriendin ga ik naar de meubelwinkel, een schattig zaakje ver uit de buurt. Rood, geel en oranje moet-ie worden. Bloemen, streepjes, rib. Misschien een beetje groen hier en daar. En links of rechts wat nostalgie. Ik zie het helemaal voor me. De levertijd is drie maanden. Een eeuwigheid!

Gewoontegetouw bekijk ik nog vaak de Leen bakker- of Ikea site, om me ineens te realiseren: Er is verlossing in aantocht!  Net voor de zomervakantie komt-íe: Het aardse paradijs in de vorm van een driezitsbank.

Al bij binnenkomst valt-ie een beetje tegen. De bloemetjes-stof, die ik het allerleukst vond, zit voornamelijk op de achterkant. Het donkere geel-met-groen springt enorm in het oog. Hij is bij nader inzien ook best hard. Op de kleurige stoffen springt elke broodkruimel valt elke broodkruimel op. En naarmate de zomer vordert wordt duidelijk hoe extreem WARM het is, al dat velours, rib en die nostalgische stoffen.

Liggend op mijn droombank, mijmer ik over die goeie, ouwe Klippan. Wat was ie lekker zacht! En wat heerlijk was het dat je door al die kleden en kussens geen stof of kruimels zag liggen. Hij voelde heerlijk koel aan en de structuur was de stof was verrukkelijk glad. Languit dromend val ik in slaap en kom te laat op de eerste ukelele avond. Iets wat me met de Klippan NOOIT overkomen zou zijn.

 

3 Comments

Join the discussion and tell us your opinion.

Colettereply
20 september 2018 at 18:48

Hij is onwijs gaaf, die bank! En wat heerlijk dat je geen losse spullen nodig hebt om hem te stylen! Mijn donkerbruine bank heeft echt wat kleur nodig maar is inderdaad altijd een rommeltje. Niemand laat het ook netjes liggen waar ik het heb gestyled. Ze lijken te denken dat die kussens en plaids er zijn om te gebruiken. Stel je voor… Hoe komen ze erop!

Ansreply
21 september 2018 at 19:28

Een Ans-bank!
Deze gaat absoluut wennen!

Fransreply
22 september 2018 at 08:05

Dit is nou een bank waarvan ik, als ik hem in de winkel zou zien, zou denken; “Die is voor Jacqueline”.
Net als een bed moet een bank ook wennen. Lekker kunnen slapen is ook een belangrijke eigenschap.

Leave a reply