Tante WIE?!!

Ik heb het STERK het gevoel dat ik meer inwonende familieleden heb dan tante Ka alleen. Af en toe, (als tante Ka even haar snater houdt), hoor ik duidelijk iemand die paniekerig zit te jammeren. Neem bijvoorbeeld die keer dat we een uitstapje maakten naar Vis-a-Vis. Toen zei ze:

“Laten we alsjeblieft niet te laat weg gaan! Het is toch al zo ver en rond deze tijd staan er eigenlijk ALTIJD files! Grote kans dat je urenlang vast staat. En dan mis je het eten. Of misschien zelfs de voorstelling!”

“En laten we ZEKER niet te vroeg weg gaan! Dan ben je er straks als eerste! Heel ongezellig en je weet misschien niks meer tegen elkaar te zeggen. Dan moet je urenlang wachten en heb je geen zitvlees meer over!”

“O,o!! De afslag gemist!! Daar stond duidelijk Almere! O, dit gaat niet goed! Kijk waar we uitkomen! Dit is toch geen doorgaande route! Je komt gewoon door Amsterdam! Dit schiet niet op! Je zal zien, straks zijn we te laat! Ik zei het toch!”

“O, kijk! Zie je wel! Alle mensen staan al VOOR DE TWEEDE KEER bij het buffet! Wat een rij! Je zult zien: Alle lekkere dingen zijn al op! Er is vast alleen nog maar witte rijst! Of allemaal lege bakken met alleen nog een sliertje taugé ofzo… Gatver!”

“Waar moeten we in hemelsnaam zitten? Iedereen heeft natuurlijk al een plekje gevonden. Je kunt vast nergens meer zitten. En ZEKER niet met z’n vieren bij elkaar. Dan ga je voor veel geld met z’n allen uit en dan zit je nog allemaal apart met je bordje op schoot! Of je moet staand eten! Nog erger!”

“O, nee hè?! Daar gaan de eerste mensen al naar het ijsbuffet. En jij bent nog maar twee hapjes genomen van je hoofdmaaltijd! Ik zou trouwens helemaal maar niet in de rij gaan staan. Je kunt nu met z’n vieren bij elkaar zitten. Als je met z’n allen in de rij gaat staan, ben je ZO je plekje weer kwijt!”

“Het wordt trouwens al best fris! Je gaat het vast HEEL koud krijgen straks! Kijk! Iedereen heeft dikke vesten bij zich en daar zie ik zelfs een jas! En jij hebt alleen maar zo’n dun floddertje. Dat wordt straks klappertanden op de tribune!”

“Let op! De mensen gaan in de rij staan. Snel! Ja, ik WEET dat het nog een half uur duurt, maar als je helemaal achteraan staat heb je geen plek meer en ZEKER niet om met z’n vieren naast elkaar te zitten. Opschieten!”

“Ik zie trouwens dat de anderen allemaal een kussentje bij zich hebben. Die tribunes zullen vast heel ROT zitten. Dat leidt enorm af van de voorstelling. Daar kan je dan helemaal niet meer van genieten. Als je het trouwens al kunt zien, want die anderen met die kussentjes, die zitten natuurlijk allemaal wel een stuk hoger!”

Tot zover mijn inwonend familielid. Ik zou haar graag nader leren kennen om wat meer over haar te weten te komen. Om te beginnen: Haar naam! Of zijn naam natuurlijk. Heeft iemand een inwonend nichtje, oom of oma die hier erg op lijkt? En hoe heet die? Ik lees het graag bij ‘Geef een reactie’ onder deze blog.

(Trouwens: Het was een prachtige voorstelling, die ik heel goed kon zien, we waren voor alles op tijd en het eten was heerlijk, maar daar hoorde ik verder niks over!)

Zin om binnenkort iets leuks te doen? Kom naar de inspiratiecursus op 11 oktober. Je mag je tantes meenemen. Geef je op, dan ben je erbij!

 

6 Comments

Join the discussion and tell us your opinion.

Colettereply
15 september 2016 at 14:21

Klinkt alsof ze familie is van Pietje Paniek!
En ze lijkt me nog vermoeiender dan tante Ka… hoe lief bedoeld ook.
Hoog tijd om haar gerust te stellen. Maar hoe?

Jacqueline van der Ploegreply
16 september 2016 at 09:24
– In reply to: Colette

Ha, leuk! Ik moest ook sterk aan pietje paniek denken toen ik over deze nieuwe tante schreef. Straks maar weer kijken naar het jeugdjournaal. Misschien ontdek ik nog meer familie!

Christareply
15 september 2016 at 16:06

Hoi

Tsja wat zal ik er eens van zeggen. Zo’ n hele innerlijke familie. Sommige zo de hele dag op de voorgrond en anderen die je misschien nooit leert kennen. Soms zijn ze zoooo ontzettend niet fijn aanwezig en soms hebben ze superadvies en dus heel handig.
Gelukkig is het grote ik( je zelf) de bestuurder van deze familie en mag je al het goed bedoelde ( non) advies naast je neeleggen en je eigen weg gaan. Leve de regisseur! Hoera hoera hoera.

Jacqueline van der Ploegreply
16 september 2016 at 09:27
– In reply to: Christa

Is voor de tantes ook prettig als iemand het heft in handen neemt. Anders wordt de verantwoording wel HEEL zwaar…

joannereply
15 september 2016 at 19:21

Lijkt als 2 druppels water op die van mij: mevrouw stresskip. Maar ze zorgt er wel voor dat we de bus niet missen dus ze wordt wel gewaardeerd

Jacqueline van der Ploegreply
16 september 2016 at 09:26
– In reply to: joanne

Zo is het, een leven zonder de tantes is zeker niet de bedoeling :0) !

Leave a reply