Niet echt mijn ding…

Administratie is zeg maar ‘niet echt mijn ding’. Ik ben in zoverre geïnteresseerd in financiën dat ik graag weet

  • of ik deze schoenen kan kopen.
  • dat mijn rekeningen zijn betaald, zodat ik ’s nachts lekker kan slapen.

Nu ik binnenkort alleen ga wonen zal ik mijn vaardigheden enigszins moeten uitbreiden. Zo moet er bijvoorbeeld een nieuwe betaalrekening komen. “Hoe moeilijk kan het zijn,” spreek ik mezelf toe. “Je opent een rekening, je krijgt een nieuw pasje en dat gebruik je voortaan.” Het blijkt iets ingewikkelder te zijn.

Ik krijg een apparaatje thuisgestuurd dat eruit ziet als een mini rekenmachientje en waarvan ik geen IDEE heb waar het voor dient. Het ding blijkt ook nog eens een eigen code te hebben. Als je die getallen niet meer weet, OF als je het apparaatje kwijt bent, kan je geen rekeningen betalen! Uit pure stress maak ik GEEN geld over en als ik het dan eindelijk TOCH ga doen, weet ik de code niet meer.

De pincode van mijn betaalpas (Let op: Dit is een ANDERE cijfer-combinatie!!) noteer ik DIRECT op een ZEER geheime plek, die ik uiteraard tegen NIEMAND vertel. Als ik voor het eerst ga pinnen zoek ik de code op en repeteer hem op weg naar de LIDL. Als ik bij de kassa ben, weet ik het nog steeds, maar op de scanner komt toch ‘onjuiste code’ te staan . Tot drie keer toe! Mijn nog nooit gebruikte pinpas wordt acuut geblokkeerd.

Tante Ka draait overuren. Ze is er van overtuigd dat ik het NOOIT red in mijn eentje, want dit is dan nog maar één voorbeeldje. Er moet ook een convenant, een boedelscheiding, een hypotheek en een nieuwe ziektekostenverzekering komen. En dat moet ik dan allemaal ZELF gaan beheren!

Ik begrijp tante KA volkomen en zeg:

Je hebt gelijk! Dit is heel lastig voor mij. Lief van je dat je zo meeleeft, maar maak je geen zorgen:

  • Ik snap inderdaad niet alles van mijn nieuwe rekening, maar de bank heeft een klantenservice en die heeft me al een paar keer heel goed geholpen, dus geen probleem!
  • Ik ben de pincode vergeten, maar ik heb hem opnieuw thuisgestuurd gekregen en weet hem inmiddels uit mijn hoofd, dus dat is in orde!
  • Ik weet inderdaad NIKS van hypotheken. Daarom heb ik bij verschillende makelaars een kennismakingsgesprek aangevraagd, zodat ik het verhaal een paar keer kan horen. Komt goed!
  • Ik heb geen ervaring in het omgaan met verzekeringen, maar dat betekent alleen maar dat ik dat nog moet LEREN. Leren bestaat voornamelijk uit DOEN, fouten maken en herstellen. En dat kan ik heel goed!

Maar ik geef toe: Er is één ding waar ik me wel zorgen over maak en dat is jouw gezondheid, tante KA. Je werkt VEEL te hard! Je zou er eens een paar dagen tussenuit moeten. En ik heb volgens mij DE ideale plek gevonden: B&B BIJ KA. (Ik hoop ZO dat ze het doet..!!)

2 Comments

Join the discussion and tell us your opinion.

Marleenreply
4 augustus 2016 at 09:40

Ik lees je blog en moet hardop lachen Jacqueline! Niet in het minst omdat ik mij VOLLEDIG 🙂 herken in je verhaal, maar ook om HOE je het schrijft. En ja, leren bestaat inderdaad vooral uit DOEN, fouten maken en herstellen. En door te weten wat je nodig hebt en de juiste vraag te stellen – dit heb ik kortgeleden geleerd tijdens een interview met een netwerkspecialist. Trouwens, als ik je oplossingen zo lees kunnen anderen (en ik zeker!) veel van JOU leren.

Elsreply
4 augustus 2016 at 13:16

Herkenbaar! En geweldig zoals je dit humoristisch beschrijft!
Je moet een column voor een blad beginnen!

Leave a reply